Şimdi kararlarımın arkasındayım
Verilmiş en güzel karar da gitmek oldu
Ve en iyisi...

Güneşin sıcaklığında üşümüşken
İlk defa ısındığımı hissetim yağan karın altında

Gecelerim tanınmayacak halde
Düş rengi duvarlar,
Saçma sapan uykular,
Rüyasız kâbuslar...

Derin bir gece yarısı saplanıyor şu sırtıma
Tanıyamıyorum bendeki seni öldürürken
Duvarlar gibi derinleşiyorsun karanlıkta
Düşüyorsun renginden
Düş rengine bürünüyorsun

Defalarca iğfale uğruyor yalanlar
Bir hece bile etmiyorsun bende
Bir gecelik yüreğinle
Kalışım mümkünsüz enkaz
Gidişim devrik bir gece
Bir yığın kayıp veriyorum düşlerimin renginden
Vedanın fay hattından geçiriyorum kendimi
Kırılan bir sevda kayıyor yüreğimden
Bir sitare de gökyüzünden

Tüm tümceleri dilime yatırdım
Dudaklarım kan dolu dişlerimin arasında
Susacak çok şeyim var
Geri dönüyorum özüme
Üçüncü tekil şahısları oynamıyorum artık

Ben şimdiki zamanına gidiyorum
Sen düş renginde kal