vakit
kum fırtınası
toprak konuşuyor anadilinde
türküler doğuyor nefesime ait
gam teli doğuştan detone


şehir yanıyor akşam üzeri
sema kırmızı rahmiyle sözlü
ironik fikirler eşelerken beynin kırılgan zarını
titriyor sesim
cenin yorgunluğunu anımsıyor zihin
özgür bir o kadar narin
ışığa çıkıyor yusufcuk göz göze geliyoruz o an
tek hücrelik konuşması
olgunluğu
kadınlığı üretiyor


yatağın pamuksu solungaçları çekiyor terimi
bir sis uğruyor yanıma
gece tonunda rengi
hayal meyal kapatıyor gözlerimi
salıncakları
bayram telaşlarını akıtıyor işgal altındaki takvimime
yaprakları eylül sıcağında demliyorum
boğazımda
bozcaada mevsimi


arkadaşları uğurluyorum kapı ağzı
üstümde yarı çıplak elbisem
ve
yalnızlık senfonisi
kadınca


bir kadeh şarap
rafine ediyor derinliği bağında
haki sansürü kapatırken mahremsi sahneyi
yerleşik düzenleri çiğnerken ayaklarım
izimde iç gıcıklıyıcı bir sarhoşluk


bağbozumu
ruhun

ekşi ağdası..








lamour