Herkes bu düşünceye sahip olsaydı bu ülkede bayraksızlar çakallık yaparmıydı ? düşününce kan beynime çıkıyor damarımdaki kan tersine akıyor tahammül edemiyorum hazmedemiyorum şu oynanan oyunları ..oysa ki bu ülke ne acıların üstesinden geldi ..içimizdeki hainleri temizlemedikçe bu ülke refaha KAVUŞAMAZ ahtapot gibi her tarafı sarmışlar hocam ama yazmaya devam yılmak yok yoooook.. yarın dan tezi yok yazmam lazım içimdekiler hocam. saygılarımla

O dağlardaki bozkurtları demir parmaklıklar ardına atanlara güzel bir cevap. O kocaman ve cesur yüreğinize sağlık. Selam ve dua ile.

Ustam yürek sesinizi, kalem tutan elinizi saygıyla öper ve kutlarım , saygılarımla...

Bu şiir bir başka etkiledi beni anne olmam ve Alperen'in askerlik zamanının yaklaşması içimi daha çok acıttı.
Rabbim evlatlarımızı vatanımızı korusun.
Tebrikler,saygılar.

bu kalemi seviyorum.

Böyle Eserlere "şiir" demeye utanıyorum; böyle eserler, Şaheserdir Ustam... ŞAHESER.

GÖNLÜNÜZ'SE... ŞEHİDLİK MERTEBESİNDE.

HEPİMİZ YEMEK YEDİK BUGÜN...
SİZDEN BAŞKA HİÇ KİMSEDEN BÖYLE ESER DOĞMADI!...
YEDİĞİNİN HAKKINI VERİP- YAZAN.
ŞEHİD OLMUŞ BİR RUHU SESLENDİRİYORSUN!.

kadiryeter

içim titreyerek okudum, oğlum da Bingöl'deyken böyle mektuplar yazardı... O günlerde ne kadar çok ağlardım bilmezsiniz.

KOMANDO MEKTUBU



Bordo berelilere...

Bugün de dağlardayım yarına Allah kerim
Bölücü peşindeyiz girdik her ine Anne!
Eğer bir gün düşerse bu topraklara serim
Ağlama hiç kıyamam gözün ferine Anne!

Posta günüydü bu gün mektup geldi hanım’dan
Öpücükler göndermiş tek evladım , canımdan
Dün bir keleş mermisi sıyırdı sol yanımdan
Merak etme inmedi fazla derine Anne!

Sağımda Osman Çavuş, solumda Mehmet Emin
Ve diğer arkadaşlar toplandık daha demin
Vatan’a can vermeye birlikte ettik yemin
Dua et bu Ülke’nin cümle er’ine Anne!

Hâinler arkamızdan kurşun atsa da bize
Yüzümüzü görünce hepsi geliyor dize
Yemin olsun Vatan’a ve yemin olsun size
Kanım aksa gık demem, alın teri ne Anne?

Dağlarda bozkurt neyse çatışmada ben oydum
Üzülme aç değilim peksimet yedim, doydum
Bölük komutanımı Babam yerine koydum
Kimseyi koyamadım senin yerine Anne!
Kim koyulabilir ki ’Ana’ yerine Anne!

Bu hainler iyice azıttı, yüz vere vere işi bu hale getirdiler, şimdide ayıkla pirincin taşını. Şairlerimiz bu konularda çok şiir yazacak fakat okuyan kim üzerine alınan kim, sanki hiç ihmalleri yokmuş gibi ahkam kesmekten başka bir şey yapmıyorlar,
olan gariban mehmetçiklere oluyor.Şiirinizi ve sizi kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.