Sanki milyonlarca kez kazdım bu aşkı

Medeniyet okunun yayını buldum

Ömrümü alt üst eden büyük depremin

Gözlerin denen altın fayını buldum.



Bir hançer,bir heykel,bir şehir derken

Mazide kainatın tacını buldum

Titrerken şiirler,gül ürperirken

Mısralara sarılmış saçını buldum.



Ruhumda patlayan sırlı volkanın

İçinde alev alev rüyanı buldum

Hala damarımda kaynayan kanın

Yırtık bir resimde canını buldum.



Eski bir tiyatro,yıkık arena

Bir de ufka yol alan kervanı buldum

Kazdıkça akıyor tüm yollar sana

Ve tozlanmış sancakta sevdanı buldum.



Yorgun bir çeşmede çocuk sesleri

Kalbimde o eski heyecanı buldum

Odada sıra sıra kuş kafesleri

Şarkı söylediğin bir an’ı buldum.



Sanki milyonlarca kez kazdım bu aşkı

Senli gümüş gecenin ay’ını buldum

Ansızın gözlerime inen bu nemin

Şelale saçlarını,çayını buldum.



Ayrılık getirdi en büyük seli

Tılsımlı bahçede kuş kanı buldum

Göz göze saplanan iki heykeli

Her an yaşadığım zamanı buldum.





(Bence bütün şairler duygu ve his arkeologlarıdır.Yanılıyormuyum?)