Kırıldı ruhumun elleri o gün
Kör oldu gönlümün gözleri o gün
Ateşten bir şelale düştü içime
Tutuştu sevdamın gülleri o gün.

Kuşattı ufkumu düş kırıkları
Şiire sakladım hıçkırıkları
Usulca döküldü tam yüreğime;
Hüzünlü anılar,cam kırıkları.

Anka kuşlarını vurdu bir avcı
Zanlı bendim,,ceset ben ve bendim savcı
Kader kılıcıyla düştü peşime
Soylu sevdaların sonu ne acı?

Kederli derbentlere elimle düştüm
Sanmaki sevgili ben sana küstüm
Tebessüm sunarak çilelerime
Efsunlu bir sabah aşkla öpüştüm.

Eridi sonsuzluk yanaklarımda
Bir türkü gezindi dudaklarımda
İşledi bu yangın iliklerime
İklimler yeşerttim avuçlarımda.

Bilemezsin sevgili,anlayamazsın
İnan bana bu yükü taşıyamazsın
Gelemezsin sen mevsimlerime
Bir gelsen kendini tanıyamazsın.

Gözlerin gülleri bir başka görür
O eşsiz armağan ölüm öldürür
Yürürsün şiirden ötelerime
Aşk için ölünce asil ölünür.

...Ve gittin sevgili gülerek o gün
Bir şairin başını keserek o gün
Kavuştum ebedi özgürlüğüme
Ben kendi ipimi çekerek o gün...
Mecnunun sırrına ererek o gün...