dünya amansız güzergah; sinsi kuyuları var,
ben kuyular ikliminin gizemli yolcusuyum.
sen bu iklimin maralı, nazlı bir ceylansın yâr,
ben yolunun üzerinde yûsuf yüzlü pusuyum.

yûsuf yüzlü pusuyum ben;
yüzü uysal bir deniz,
özünde lavlar kaynayan…
sen gül yüzlü züleyhâ’sın;
sözü efsunlu bir nağme,
aşkı gönlüne sığmayan…

yûsuf yüzlü pusuyum ben;
aman vermez aşk çölünde
yollarını kollayan…
sen gül yüzlü züleyhâ’sın;
ışıktan parmaklarıyla
saçlarımı tarayan…

yûsuf yüzlü pusuyum ben;
fütursuz hayallerin,
pembe kanatlı rüyan…
sen gül yüzlü züleyhâ’sın;
bütün bir varlığını
sevdiğine adayan…

yûsuf yüzlü pusuyum ben;
dilim efsunkâr bir şiir,
şiirim sihirli baldıran…
sen gül yüzlü züleyhâ’sın;
dost maskeli celladına
yarasını sardıran…

gül sîneni açma bana, yaraların kendin sar,
ben sevdalı yüreğinin amansız kâbusuyum.
sakın aldanma maskeme, beni dost belleme yâr,
ben güven güzergahında yûsuf yüzlü pusuyum…