Altın harflerle yazılmış bir tarihti,
İki gözüm,
Aşkı tekerrürden saymaların.
Tıpkı, gittiğin yollardan dönmeyişindi.
Bırakıp da gidenden çok geride kalan tükenir,
Bilmez misin.?
Giden unutur da kalan bir ömür yanar,
Kapanmayan bir yaradır,
Üstü kabuk tutsa da, altı hep kanar.
Bilmez misin ?

Üstelik,
Hangi fırtınanın gücü yeterdi,
Seni, benden koparmaya,
Hangi ayrılık ferman buyurur,
Seni unutturmaya,
İki gözüm,
Ben halen sendeyim..
Engel değildi, hiçbir uzaklık korkutmuyordu,
Cesareti, bileyledim yalnızlığımda.
Acıyı bal eyleyen, dayanılmaz hasretti,
Gönül yorgun düşse de,
Beden dayanıyordu,
Çekilesi reva kılınan bu ayrılığa.
Sayılı günlere eşti,
Belki de, aşkın ibadetiydi.
Çünkü ; İki gözüm,
Gidip de dönmeyişin kadar uzaktı
Bakınca gözlerime değen,
Gökteki yıldızlarda erişilmezdi,
Varlığın kadar, güzeldi,
Yokluğunda ki, sensizlik çekilmezdi.
Çünkü ; İki gözüm,
Ben, halen seni sevmekteyim.
Elden ne gelir,
Üstelik dilin kemiğide yok,
Sen, üstüne alınma,
Bir ömür sürse de,
İstersen hiç gelme.
Sitemim ; Ayrılığa,
Çünkü ;
İki gözüm, ben halen sendeyim..
DİCLE AYYILDIZ