S’onsuz düşlerimin son sabahına uyanıyorum..

Gidiyorum..

Bir şehrin balkonun altına duruyor ayaklarım..

Üstüme intihar etmesini bekliyorum..

Gözlerinde inşaa ettigim kutsal mabedin..

Filistinde unutulmuş çocuk gibi, beynimin içinde hayallerim.

Ağlamaklı son/bahar’da

Kan akışım da yavaş.

Yürüyorum sana dogru catişmaların içinde

Sürüklüyorum cesedimi yanımda alelade.

Gölgelerin ’can’ uykusuna pusu kurdugu sokaklarda..

Kan’la karişik sen yagıyorsun üzerime

Günah şeyler görüyorum;

Su/suyorum..

Düşüncelerim katliam yapıyor,

Sen/siz adam olmayı becerememişken..

Cinnet seridinde..

Dudaklarıma s/en haram yalanlar sürüyorsun

Nefes aralarına sıkıştırılmış

Azmettirici kelimelerim oluyorsun.

Sonunda bir yüklem..

Yüklüyor bütün yükünü üstüme.

Agır gelıyor vicdanın

Ölmeden önce, ayrılığa kurulmuş saatler haber veriyor..

Ayrılığı..

Kulagıma bir ses en çok da sevdiğini söylerken..

Sevmemiş bizi diye cıglıklar atıyor..

Haberim yoktu diyemiyorum

Kısacası ölüyorum ben.

Musalla sessizliginde terk ediyorum

Sonunda beyaz bir gömlek giydiriyor gökyüzü

İtiraf edemeyınce adını.

Şimdi en afili intihar şeklini deniyorum...

Seni Se-vi-yo.rum...

İbrahim Ylmz