Kılıçlarınızı kuşanmıştınız,
Kılıçlarınız kadar keskindi sözleriniz.
Siz ki eyvallahsız bir dünya kurmuştunuz.
Tevekkülsüz ve aldırışsız…
“Eğilmeyiz biz” derdiniz kırılsak da…
eğilmeyiz biz…
nede cesurdunuz,/ tenhalarda.

Ürperirdik oysa biz sarhoş naralarından.
Sokak çocuklarından, arsız yosmalarından
Sense bana şiirler yazardın acımasız
Ve keskince sövgüler, duyarsızlığıma(!)

“neden yapmadıklarınızı konuşursunuz” diye kızardım ben.
Neden yapmadıklarınızı konuşursunuz?

Herkesin bir nedeni vardı ve sorardı,
Hava sorardı neden beni neden,
Ah bilseler...
Sular sorardı, neden beni neden,
Ah bilseler…
Kitap sorardı neden beni duvarlara astılar,
Ah bilseler…

Salyangozları topladılar tek tek,
Uçanı da, kaçanı da vurdular kuralsız
Ve denizlerde radarlar,
Nimet sorardı neden beni neden!
Kızım neden, oğlum neden?
Neden vasiyet yazar kimisi?
Neden kimi susar hakim karşısında?
Kalbim neden zikirsiz, beynim neden fikirsiz?
Bu kitaplar neden çok?

Siz büyük laflar ederken hayatı dolduruyordu küçük şeyler(!)
Çocuklarımız bir bir ayartılıyordu şehrin girmediğimiz zulalarında,
Diktiğimiz uydular bizi de ayartıyordu, camdan yatak odalarında
Işıklı vitrinler şehrin yeni kaldırımlarında,
Şimdi yeni alışkanlıklar…
Parti bayrakları ve resimleriniz,
Şehrin billboardlarında,
Dün kor ateşte yanardı mahremde elleriniz
Şimdi hangi sıcaklıkta,
Hangi sıcaklıkta! Hangi sıc..
Karşı olduğunuz ne varsa yaptınız sonunda,


Kılıç arıyordunuz keskin ve ışıltılı.
Kavramların içini boşalttınız bir bir.
Cesurdunuz(!)
Okadar ki; ayetleri sundunuz cömertçe,
Hadisler uymadımı,
Çizdiniz silinmez mürekkeple.
Kelimelerden bilgeliği soydunuz /
İçine kendinizi koydunuz.
Oysa şiir çıplaktı, sözlerim çıplak,
Kral çıplaktı.

Temmuz 2007-Selahattin Cansız