Üzgünüm
Hakkını veremedim duygularımın.
Güzel duyguların içime dolan fısıltılarını
Haykırışa çeviremedim.
Sevginin gücüyle
Dağları devirip,
Ovaları aşamadım.
Yapamadım.
Üzgünüm
Sevginin bana yaptıracaklarına izin vermedim.
Kopamadım.
Yapamadım.
Yapamadım çünkü doğru ya da yanlışın değil
Gerçeklerin ve gerekliliklerin bağımlısıydım.
Köklerim öyle güçlüydü ki;
Sökemedim.
Kahrolası ve yok olası kurallar
Çelikten bir duvardı çevremde
Ve ben tek başımaydım
Yıkamadım.
Yıksaydım oluşacak enkazın altında kalanlar
Birer hayalet gibi yaşayacaktı benimle.
O enkaz soluk alıp verecekti benim içimde.
Ve, şimdi hakkını veremedim dediğim duyguların
O zaman da hakkının veremeyecektim.

Üzgünüm
Yaşamımın içinde ilk kez yakaladığım bir güzelliğin
Kendime, sana ve o sevgiye yakıştıramadığım
Utanmaktan ve utandırmaktan korktuğum için
Hakkını veremedim.
Güzel duyguların içime dolan fısıltılarını değil ama
Böylesi bir sevginin
Böyle tutsak olduğum bir zamanda karşıma çıktığı için
İsyanlarımı haykırışa çevirdim.