5
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1083
Okunma
hatırlıyorum... sen gülünce
yanaklarımda güller açardı.
baharın tüm coşkusuna inat
sen gülmeyince
benden baharlar kaçardı.
ne yollar katetmiş
ne uçurumlar geçmiştim...
yalınayak yürümekten
yaralıydı ayaklarım;
yine de sitem etmedim.
oysa derman olacaktın yaralarıma,
kâbuslarımdan çekip alacaktın beni.
hiç mi sızlamadı için, bırakırken ellerimi?
nedendir ey sevgili?
bu kadar mı zordu seni sevmek?
gülümsemek bu kadar mı kahredici?
nedir direnmesi bu denli zor olan acı?
lütfen son kez gülümse...
gülüver, gülü ver ki
bitsin yüreğimdeki bu sonsuz sancı.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz