gönül dağı yağmur yağmur boran olursa, gönülden gönüle bir yol gidermiş gizli olanın en afillisinden. Bu kadar afilli bir gizliliğe bürünmüş bir yol nasıl olurda milyonlarca kişi tarafından bilinebilir ki ?
Mahremiyetini kaybetmiş duygular, mahremini paylaşmış insanlar tarafından ayyuka çıkarılmadığı müddetçe muhafaza edilebiliyor ve sessliğin dili, bir bir tını ile bozulabiliyor.
Susumak, susamak sessziliğe alışabilmek ve sessizliği kabullenebilmek adam akıllı, hatta tabiri caizse, sessizliğin hakkını vereblmek.
Sen susarsın, o susar, birbirinize sus/ ar ken su/sarsınız yangınınız tavana vurur.
da..
Eller susmaz, içeride hep bir koro şefi olacak ya, emir telakki edecek ya, senin aklına girecek ya, bozdurmak için sessizliğini/zi illa bam teline vuracak halbuki sen her telden dinlemeyi seversin, o sevmez sessliğin verdiği enstanteneyi olmaz.
Şimdi sukutun altın olduğunu daha iyi anlayabiliyor, sukuta eşlik edenlerin şimdilik işlerine geliyor.
Buna ister insan de, ister nefis, lakin nefse ne tatlı geliyorsa, bir yerden acısı muhakkak ki çıkıyor.
Altının düşeceği bir zamanda vızıltılar başlayacak, ahmet arslan sadece susarak özlediğini söylüyor.
Katılıyorum...
Ağızdan çıkan kelimeler, yazılanlar kadar nasıl etkili olmuyorsa beni rahatlamak için, kimi zaman susumanın verdiği lezzeti hiç bir harekete değişmiyorum.
Senin susuşun bu defalığına başka.
İyi saatte olun, sonunu hayra yolarım..
saygılarımı sunarım vesselam....