Bugün yine senliğim üstümdeydi,
Onca kırılıp dökülenlerden arta kalan;
Her defasında tam yırtacakken gülümsemene yenildiğim resmin vardı..
Ellerimin soğukluğunu nefesimle ısıtmak zorundaydım ,
Durup geçmişe dönmek istediğimde,
Geçmişin sadece geçmediğini anlamak dışında,
Hiç bir şeyin olmadığını fark etmek,
Sana dair söylediğim bütün sözlerin yalan olmasına yetiyordu yine.
Bir sebep aramıyorduk seviştiğimiz zamanlar da.
Suçluluğumuzun verdiği düşünceyle ağlamaya bırakıyordu,
Acının yan etkisi.
Bilemezsiniz !
Bir çocuğun hayal ettiği oyuncağa sahip olamamasını !
Söyleyemezsiniz !
Bir yüreğin içindeki pas tutan o acılı sevgiyi..
Anlayamazsınız !
Susup duvarları dinlediğim zamanların belkiler den oluştuğunu
Bir delinin günlüğünü okumaya benzeyen bakışlarında ki tedirginliği,
Ah !
Düşüp dizimi kanattığım zamanların,
Yüreğimden fitil fitil geldiği anlarda basıp gittiğini kabullenmeyi,
Bir çift gözün kahveye katılıp içildiğinde,
Biliyordum hayatın kahve tadında olmadığını..
Ve güldüğüm gece karanlığında ki o sahte şehveti,
Rüyaların kabusa döndüğünde,
Annemin cimdik atıp beni uyandırmasıyla son bulacak.
Benim sahipsiz,yalnız hayallerim bulanık suya karışacak,
Ve öyle ki;
Çabalarım bir piçin babasını sorma merakından ibaretti!
Acaba o da beni sevmiş miydi ?

Elif YıLmaz