şehir uykudadır
sabahın dört buçuğunda
hiç kimse renk katamaz o anlara,
bense
uykusuz geçirdiğim saatlerin
suçlusunu sorgularım,
deri ceketimin ayaz kaplamış
smokin hışırtısıyla
sortileyen adımlarımın
nereye varacağını hesaplamadan,

çürümüş sesimle
bir kaç nara çalmışımdır sokak başlarına
ve peşim sıra gölgeler türer
ölümün soğuk esansını taşırlar
sızan kokudan kayış gibi olmuş
paltolarının zulasında,

oysa ölmek için çok geç kalmış
aşağılık adamın tekiyimdir,
her vahşet dirilten
ve genelde kanlı biten mücadelede
heveslerini sokarım kuyruk sokumlarına,

hiç bir şey olmamış gibi
tevazu gösterir yoluma bakarım
günahların irin bağlamış sancılarıyla,

aşağılık biriyim nasıl olsa
kimin umurunda hayatıma biçilen
üç kuruşluk veresiyeler..

ve
hava ne kadar sıcak olursa olsun
soğuk bir şeyler vardır gecede;
ayaklarımın dibinde yatan
su birikintisinden yansıyan ay
hemen yarısında yüzüm
altında kemerimin
ışıldayan tokası gibi mesela..!