Allah’a Yâr dedik, tağuta ağyar
Amele gelince saptık rotadan...
Ne insanlık kaldı, ne hayâ, ne ar
Aynalar gördüğü çehreden bîzâr
Düne dek sağlamken ağza fermuar
Dile "ben"lik düştü, bozuldu âyar
Böyle görmemiştik oysa Ata’dan
Rücû etmez olduk günah, hatadan...

Resûle "dost" dedik, şeytana "düşman"
Yine de iblisin izinden gittik.
İrtifâ kaybettik, düştük an be an
Peki, farkettik de olduk mu pişman?
Nefis hayli semiz; dünden de şişman
...ve dünden daha zor Hakk’ka ulaşman.
Sahi...Hangi dine, soya aittik?
Neden tez yorulduk, tükendik...Bittik?

Kitabımız vardı dursa da rafta
Yol sarpa sardıkça "çoban yıldızı"m
Hedefi gösteren her ihlilafta.
Ne oldu ki bize kaldık ârafta?
Neden tüm fikirler haçlı sarrafta?
B/ilim, irfan, iz’an hep o tarafta?
Kesildi rüzgâra yön veren hızım
O yüzden dinmiyor, geçmiyor sızım.

Aynı kaptan aşa lokma banardık!
Güzel hasletimiz, töremiz vardı.
Edep kâsesinden içer kanardık
Hakikati söyler, Hakk’ı anardık
Gülü incitmeden dala konardık
Mazlumun "ah"ında biz de yanardık
Gönül ufkumuza bu dünya dardı.
Kalplere kin değil, aşk hükümdardı!

Düşküne uzanan el vardı bizde!
Bozuldu îtikat, kalmadı dirlik
Çok yokuş çıktık da, yorulduk düzde
Dostluk da değişmiş, dildeki söz de
Maskeler yırtılmış riyâkâr yüzde
Öfkeler kabarmış, gönülde, gözde
Her selam verdiğim bakıyor dik dik
Umutlar sürgünde ve başlar eğik...

Bir başka âlemde yaşıyor evlat
Gezegen değişmiş, farklı bir cihan
Kıyamet için mi kurulmuş saat?
Fitne mi, tuzak mı bu demde sanat?
Yalan mı, gıybet mi nedir hasenat?
Sende mi, bende mi? Kimde kabahat?
Mevta mı olmuş ne Nesl-i Fatihân?
Binlerce zor soru, zor bir imtihan...

"Kızıl Elma"mıza kurt nasıl girdi?
Nerede kaldı o şanlı Akıncı?
Halbuki davamız, yolumuz birdi
Ye’se düşmek ayıp, kalp için kirdi
"Mürşit" ilim idi, "doğru fikir"di
Tarihi tersine kimler çevirdi?
Mâziden bir lâhzâ ses ver be hancı!
Neden müslümanlar çağa yabancı?

Efkâr alev aldı kor buram buram
Gözümden süzülen mendile yakın
Helâlden arınmış, lokmalar haram
Hırsıza, arsıza hadsiz ihtiram
Tarife az gelir halimi "dram"
Boş yere sarmayın; düzelmez yaram
Teselli beyhûde...istemem...Sakın!
Çekin perdeleri...Yalnız bırakın...


Mecit Aktürk
28.03.2012 Berlin