Gönül ne ekersin yetmez mi daha?
Yetirdiğin gül mü, diken mi senin?
Doymadın mı aha, vaha, eyvaha?
İçin alev alev dışarın serin
Hüzün damlalarım senin eserin

Hep senin yüzünden bendeki sızı
Sinem "Dert deresi", dolar da taşar
Düşürdün ağına çok akılsızı
Ağına takılan afallar, şaşar
Bir ömür bitmeyen hicranla yaşar

Bu kaçıncı darbe, kaçıncı yara
Asla uslanmazsın, bilirim seni
Sen mi karaladın, bahtım mı kara?
Ufkuma çizersin hüzün deseni
Perişan ettiğin yetmez mi beni?

Sana uydum altüst oldu düzenim
Ömrümü bitirdim, bitmedi derdim
Çile: emmim oğlu, maraz: kuzenim
Açtım dert soframı önüne serdim
Sorsaydın halimi, daha çok derdim

Umut çekiyordum, hasret ipiyle
Vuslat kuyuları kurudu dedin
Ben bahar beklerken geldin tipiyle
Vuramadım sana bir türlü dizgin
Sende ne merhamet, ne vicdan, ne din…

Abdulhadi sana ne dese boşa
Çileyle başladı, bitti devranı
Rastlamadı senin gibi nakkaşa
Senden kalan miras beş-altı anı
Bunlar hayatımın en tatlı yanı