Gittikçe çoğalıyor hüzünler,
Ellerimde yaşlanmış aşk tortuları.
Zulaya yatmış gözlerim seni arıyor,
Sen kaybolurken kendi ülkende, ben gidiyorum.
Buğulu bir sabahın ilk ışıklarında ben,
Kendime kaçak misali hayatından gidiyorum sevgili.
Sen öyküsüz kalıyorsun, tamamlanmamış...
Ben bütün yarımlarımı alıp gidiyorum.
Kazıyorum aklımın en ücrasından seni,
Eziliyor içim tek bir sesine...
Ardımda bir sürü sen bırakıp gidiyorum.
Ben sessizce düşlerinden geçiyorum.
Seni bana hasret çekiyorum.
Ayaklarım götürüyor , içimin yollarına
Adımlarım sana takılıyor, gözlerim çoktan firari,
Bir düşüşle düşüyorum hücreme,
Yollar uzuyor gittikçe...
Tam da yola çıkmışken anılara çarpıyorum.
Bir enkaz duruyor karşımda,
Damla damla dökülüyor her şey...
Her adımda bir anıyı daha kanatıyorum.
Kendime kaçak gidiyorum...
Ben bütün yarımlarımı alıp gidiyorum.
Bavulumda diğer yarısı yok hayatımın.
Eksik bir metinle sil baştan;
Ayazdaki tüm sözleri yeniden yazıyorum...
Kan gözlerimde senle,içinde senini kaybetmiş benle.
Bir meçhule doğru gidiyorum...
Gözbebeğime kaçıyor hayalin,
Boğazıma duruyor yutkumdaki nefesin...
Buz kesmiş bir sabaha düşlerimi gömüyorum.
Ve seni o sevdigim erguvanlı sokak’ ta öldürüp gidiyorum...