0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1328
Okunma
sessiz çığlıkla yığılıyor gri karanlık
hüznün cılız umutta toplandığı titreyişteyim
kaygılar yola çıkarken
korkulara doğru
buzdan duvarı tırmalıyor
yorgun tebessümlerim
bir hale
sarmaya çabalıyor vicdanın ağırlığını
ışık vazgeçiyor bozmaktan
grinin dansını
umudun görüntüsü yansısa havaya
gölgesini bozuyorum
lav düşmüş taşın soğukluğuyla
uzun gür saçlarından yakalıyor öfkeyi
ateş ve buzla ortaklık kuran hırsım
körüklüyor buzun buharını
şakakta alev alev vuran isyanım
bencilleştikçe bencilleşiyor sis
saklıyor güzelliğe ait ne varsa
yorgun koyu mavi uyku
girmeye çalışıyor koynuma
sonsuzluğu okşayan
karla kaplı özlemlerim
başlıyor infilaka
içimdeki karanlıkta
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
