çocuk
büyümeye hiç özenme
büyürsen öğrenirsin yaşadığın dünyayı
acımasızlığını
karşılıksızlığını
ve şimdi anlamını bilmediğin nice sözcükleri
çoğu duygunun sonu olarak çok kullanırsın
riya gibi ihanet komplo gibi
boşa edilen yeminler
tutulmamak üzere verilen sözler gibi

büyümeye hiç özenme çocuk
büyüdükçe üst üste biner dertler
karmakarışık olur yaşamın
aynadaki yüzün değişir
sen de ona uyar başkalaşırsın
yaşamın basıncını
acı çekerek duyumsarsın

hiç büyümeye özenme çocuk
büyüdükçe özlersin çocukluktaki basitlikleri
tasodan az çıkan resme sevinemez
yeniden aynı masalı dinleyemez
“komşu komşu” tekerlemesini
ezberlemekle şımaramaz
saklambaçta ebe olmaya üzülemezsin

özenme hiç büyümeye çocuk
büyüdükçe
çocukluk şarkılarının yerini alır yalnızlık şarkıları
öğrenirsin “özlem” denilen şeyi
ve ilk bugünleri özlersin
tüm yaşananların en masum en temiz
bugünlerde saklandığını çok geç anlarsın

büyümeye özenme hiç çocuk
büyüdükçe ruhuna işler her türlü leke
dağ pınarları gibi temizsin şimdi
üstün kirlense de yıkanır suyla
temizlenirsin
içinde olunca pislik ve kir
ne kadar incinirsin
ah ne kadar kanar yüreğin

çocuk, hiç özenme büyümeye
ne güzel günlerin var bilsen
çocuksun ve mutlusun!
aklın varsa büyüme
kapıyla boy ölçüşme