Bütün umutlarımı yitirmişken,
Çıkar yolu, avunacak tek sözü bulamazken
Tutunacak bir dal kalmamışken
Bağrında bağlı sensizliğin elleri
Çığlık düştü dört duvarın sessizliğine
Dilinde sitem
Gözbebeğinde özlem,
Çık gel diyorsun, ’’ telefonda sen ’’..!
Kendimle birbaşıma kaldım
Sensiz hülyalara daldım
Olmadık dualarıma el açtım
Tam da unuttum derken
Çığ düştü, umulmadık sabahlarıma
Titreyen sesinin hıçkırıklarında
Dilinde sitem,
Gözbebeğinde özlem
Çık gel diyorsun,,’’ telefonda sen’’ ..!
Yokluğunla çektirme cefa
Gözüme fer, fikrimde eylen sefa
Yazgımın gülü, köşkümün dilberi
Reva kılma, sensizliği
’Çık gel, artık’
’ Özledim ’ diyorsun,,
’’ Telefonda sen ’’..!
’Dindi’, diyorsun fırtınanın şiddeti
’Üzülme’, kapandı göç mevsimi
Saksıda fesleğenler yeşerdi ,
Bir gül için kaç, bülbül dile geldi
’Of ’ çektiğim dağlar yerinden, devrildi
Kibrit çaktığın alevler, kora döndü.
’Bitti’, diyorsun ayrılığın acısı
Kuşlar yuvaya döndü
Kışın ayazı, yazbahara kavuştu
Kançanağı gözlerine, bitmez figanlar düştü,
’Çık gel artık,’ diyorsun
Titreyen sesinde, ’’ telefonda sen ’’..!
DİCLE AYYILDIZ