Durup da dertleştik, salkım söğüt altında
Sırtımızı dayadık da dünyaya
’ Neden, yazmıyorsun ’ dedim koca çınara ;
Kalemim kırık,
Yazmak isterdim, çektiğim acıları
Hayatımdaki pişmanlıkları
Derin bir soluk çektim, dinledim
Acıdan nasırlaşan gözlerini.
’ Yüreğinin kelamını dök bir sayfaya ’ dedim,
Hani o bağrında sakladığın,
Cesaret edip, yazamadıkların
Boşver aldırma ; Kalem kırık olsada
Sen söyle, içini yakan nameleri..
’ Artık ’ dedi, ve devam etti ;
Kalemle kağıda değil,
Gözlerimdeki yaşla yüreğime yazıyorum
İçimden sana dökülen
Tüm duyguları
Kalemim gözyaşım
Yüreğim sayfam oldu
Sensizliğine hapsolduğum
Şu yalan dünyamda...
Yalan dünya işte
Tek doğru vardı,
Gözlerinde bulduğum ve gördüğüm
Gözyaşlarımda kaybettiğim.
Akan her gözyaşı
Bilmiyorum hangi günahın sebebi
Düşünüyorum aldığım her nefeste
Neydi bu acının
Sebebi hikmeti..
Hatırlıyorum;
Mutluydum seninle
Hiç bir zaman
Olmadığım ve olamayacağım kadar
Gülerdi yüzünle birlikte
Gözlerinin içi
Baktığımda görürdüm
Beni ne kadar sevdiğini
Şimdi söyle
Yalan mıydı bunların hepsi...!
Susuyorsun hala
Haketmemiş demek ki
Benim ömrümün en güzel anları
Senin içinse güzel paylaşım dediğin
Adına aşk koyduğumuz
Benim hayatımın anlamı olarak yaşadığım
Senin içinse
En başından planlanmış bir oyundu sanki
Her güzel kelimen
Bir kürek toprakmış
Ölmeden koyacağın mezarıma. !
Şimdi iyi dinle, söyleyeceklerimi
Geldiğinde başına
Hatırlarsın belki
Bundan sonra sadece
Yanılsamalarını yaşacaksın
Aşkın da mutluluğunda
Her sonda farkedeceksin,
Kazdığın mezara
Hiçbir zaman tadamayacağın
Duygularınıda gömdüğünü.
Ben canlı bir ölü
Sen ölü bir can....!
Gözlerim dolu dolu dinledim
Ayrıldık, yolun sonunda
Buruk bir tokalaşma
Sessiz bir vedayla, yazacakları henüz bitirmemişken...

( Sevgili Meslekdaşım, Kalemdaşım Ömer Acar ile beraber yazıp yön verdiğimiz bir şiir...)

ÖMER ACAR / DİCLE AYYILDIZ