1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2408
Okunma
Düş kırıklıklarımın en senli yerinde
üzülmelik aşkına secde ederken yüreğim,
bilmezdim aşkın ateist olduğunu ve
senin yağmura dayanıksız tanrılar gibi
üç kuruşa takas edilebileceğini...
baba yadigarı samimiyeti ve
annemin nasırli göğüslerindeki helalligi
heba etmek bi yana
ne ölümler bağışladım
tek hücresi bile olmayan nainsan sıfatına...
sağlamasız bir aşktı bu... Tüm işlemler tek satırda eşitsizlik, bir çiziklik,
not: Belki virgülle biten tek şiir olacak bu. Çünkü şiirin devamı yok ve hiçbir zaman olmayacak... Şiirde sözsüzlüğü edilen kişi, anladım ki en kötü sözcüklerime bile değmez, yazılmayanlar heba olmasın yazdıklarıma şiir denirse adı herzaman heba kalsın...
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz