mutlaka bir kere ağlamışsındır hayatta,
yani en azından ağladığını sanmışsındır...


farklı olmalı ağlamak...
annen soğan doğrarken
akan yaştan farklı...
uyku sipariş ederken ağzını açarsın,
yüzün senden farklı olur,
gözlerin dolar,bundan farklı...
soğuk havalarda rüzgar
gözüne göç ederken hele,bundan da farklı...


ağlamak denince,
gözyaşı gelmemeli akla,
kirpikleri bağlı bir kör hiç ağlamaz mı,
ya da,yoksa timsahlarda mı ağlar....


en az üç derdin olmalı,
hangisini seçersen seç...
ve gözlerinden yaş akarken
kalbini tutmalısın, tutmalısın ki;
kalbinde kimler ve neler varsa
onlarda ağlasın, bil ki,
yalnız olmaz ağlamak...


yapğmaya çalıştığın ağlamaksa
bağırmamalısın,
ayağında nasır varsa
sanma ağlarsın...
susmakla olur ağlamak,
daha doğrusu,susarak bağırmak...


bir de sevinçli olmamalısın...
kavuşmalarda ağlanır çoğu zaman
sevinçten diye...
aslında sevinç sanılır,değildir...
ayrılıkları ayırmışsındır çünkü,
kavuşmak için...


cebinde beş on kuruş paran olmalı,
ve paranı örtecek huzurun olmamalı...
gözlerinin morarır yavaş yavaş,
dişlerini sıkarsın,
alt dudağın üst dudağını iter,
gözyaşı yoktur ortada
ama ağlarsın...

mutlaka bir kere ağlamışsındır hayatta..
en azından biri elini kalbine koyduğunda,
ve içinde sen de varsan,
zorunlu olarak...


SELİM YILMAZ
sence35

23/07/2010
00.30