Sustum kanıyan yara anaların bağrında toprağın bağrında,terör neye veya kime göre,gerçek tererüs kim.

mermiler görünen köyün ötesindeler
küfürlü tabyalarla kucaklaşan rüzgar
nefesini tutmuş sevgili ülkeme boğulur,
kızıl benizli tüfekler
ecdadımın üstünde tüterken,
yaşanılan vârisler saltanatını
anaların koynuna düşürür…

turuncu devrim namlusunu
Cumhuriyete sabitler,
adalet ölümün eşiğinde
gönül yangın yeri,
bulutlar sağır ve dilsiz,
kumandanı yağmurun
bağrında göz yaşları bükülür,
yaratana sığınan kulak dolusu ağıt,
Parkinson tarafından tıbbi atık
çuvalına kaydedilir…
damarlarından sızdırdığı insanlığın leşini
kindar böğründe parçalar terör…
ve devletler, halka ücretsiz kör oyununda,
romantizm dolu yedikleri kaba pisler…
Hegel’in gravürlerinden peydahlanan canavar
Marks… adlıyla ete kemiğe bürünür,
bombaların üstünde kanlı inançlar terör…/ist

Düşünürler hiçbir zaman teröre tarafkar olmamışlar ki,bu ülkeyi parçalayıp yok etme peşindeler iç ve dış mihraklar.Damarlarımıza girmiş o mikrop,tedavisine ilaç bulunmuyor işte....Çok derinden ve harika duygularla yazan şairi kutlarım...