matem sarkarken saçaklarından
yedi renk bezeli gök kubbenin damından

nefesinin sıcağına tutunup
bir defa olsun bir defa bahar soluyup

allı yeşili morlu yaz kuşanmalıydım senli...

düşten bozma rüyaları terkedip
anka kanadında kaf ardında o bilindik masalı koynunda...

aralayıp kalın perdelerini
havf ve reca arası sabah ezan vakti cılız aminlerle
anlımıza bulaşmış karayı silmeliydik bir kaç damla ter gibi...

seni hiç tanımamış gibi
bir boş kağıt gibi olabilirmiyim
sigara dumanında bunca yıllık düşleri boğabilirmiyim...

elbet ateşte susar sonrası bir avuç kül
viran olmuş hane enkazında hüzzam şarkı uğultular...

utangaç avuçlarda
titrer tek bir dualık aminler...

bilir misin ki imansız zemheri kar kış bu sevda
matem sarkıtır saçaklarımdan şubat kesilmiş kutup ayazı...

yeşeremedik
söyle sende üşüdünmü bilemeden göremeden hiç yazı...


Hasan ODABAŞI