14
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
5219
Okunma

esme be rüzgar esme artık
ayazlarda kalmış yüreğim
kanıyor kimsesiz sevdam
bari sen dokunma be rüzgar
yalnızlık sardı dört yanımı
kanıyor onulmaz yaram
olmayan bir vuslata gebe yarınlar
kara bulutlar hep tepemde
gözlerimde yağmurlar eksilmez
bir deli savda sarmış başımı
sürüklemiş dermansız dertlere
esme be rüzgar esme artık
anla dağıtacak bir şey kalmadı
yıkılacak bir duvar bile yok
bari sen dokunma be rüzgar
dağıtma onun dokunduğu saçlarımı
bana tek onlar kadı
kayıpların dikenli yollarında
hiçliğe ilerlerken ruhum kanıyor
esme be rüzgar esme artık
kalmadı ki benden alıp götüreceğin
niyetin yüreğimi savurmak
hasat mevsimlerinde
geç kaldın be rüzgar geç kaldın
o çoktan öldü
savruldu yokluğa
Bir rüzgar olmak isterdim Menzil’de!Bir rüzgar gibi esmek isterdim.Esmek..esmek..!Her yeri dolaşmak,her damara girmek..!
Esmek isterdim özgürce,el ayak değmemiş zirvelere,hiç keşfedilmemiş yerlere,hiç yaşanmamış sevgilere...Kalbimdeki sevgimi haykıra haykıra esmek..
çerkez kızı
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.