Kitabýmda ilk emir oku diye emroldu,
Öðretmen, insanlýða insanýn güneþidir,
Sayesinde insanlýk cehaletten kurtuldu,
O, güneþin tayfýnda âlimlerin eþidir.

Tomurcuk onda açar, çiçek onda ballanýr,
Ufkuna giden yolda feyzi ile dallanýr,
Þevki âlemi sarar, karanlýk aydýnlanýr,
O, güneþin tayfýnda âlimlerin eþidir.

Eli, dili, iz olur, nefesi hizmet solur,
Dinleyen karanlýkta pusulasýz yol bulur,
Dinlemeyen gündüzün açýk yolda kaybolur,
O, güneþin tayfýnda âlimlerin eþidir.

Mahmuru mamur eden ilminin âleminden,
Uygarlýk, medeniyet doðmuþtur kaleminden,
Cümle âlem yücelir onun bilgi selinden,
O, güneþin tayfýnda âlimlerin eþidir.

Nasýl bahar yaðmuru rahmet ise topraða,
Bakýnca bereketi daðý döndürür baða,
Toprak, su, güneþ gibi insanda her yapraða,
O, güneþin tayfýnda âlimlerin eþidir.