4
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2109
Okunma
böldükçe geceyi düşünceler
sana benzeyerek düşer ebemkuşağı
bir pembe nar çatlar o zaman dalında
sen hiç aklımdan gitmediğinle kalırsın havsalamda
an gelir
aynalardan gizlenirim çocukça
özgün bir hürriyete katmamak için
senden yansıyanları
getirdiğin o rüzgarla dik durur başım
dayanamam
içerim gözerinde tuzlanan okyanusları
he saat hazır tuttuğun avuçlarından yayılan
taptaze imbat kokusuyla yenilenir gönül evim
en güzel imgeye adını verir ılık bir rüzgâr
her yeri taşra yürek dokunuşunda
sadakat güvercinlerini salarsın
ruhunun engin tepelerinden
merhametin en derin izleri yol olur
uzar bana doğru
gökkuşağı altında ağlaşan
gecekonduları okşayan
küçük ellerinden
Faruk Civelek
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz