Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Aşk bir ilim ki senden öğrendim dinliyorum sessizliğini hala anlayamadım
yada ögrenemedim sevmeyi Tatlı acımasız ugursuz Katıksız, saf temiz bir kristal gibi kapalısın
yoksa gidip satmalar kendini rakı şişesinin dibindeki katran ki bir ağır roman Havalar sisli Ganimet duman Sigaralar püfür püfür Kasalar memnun Bir hırsız gecesindeki Los ışıklı mekan Kelimeler kifayetsiz Basiret yorgun
Sessizlik yırtıyor kulaklarımı Kırık aynada sırıtan resim Sırrı milatta kalmış bir kadın Playback çalan keman Kahkahalar makyajlı Rengimiz marjinal Düşümüz illegal Sel olsa islanmaz insanlığımızdan kalan
Vakitler cila Samimiyet gram Kilo ile bakışlar insan dediğin ki barut bir atımlık Her şey para her sey satılık Susuyor öfkesini duvar çağır çağır örtümüz kiremitten Ekmek, emek, erdem vasair Kırmızı şapkalı kızın dahi Yanlızca hikayesi var Duygular çırıl çıplak Fikirler ipotek Gülücükler kıralık Bakışlar ödünç yürüyor beynime zehir Çürüyor insanlığım
üzüm gözlüm Yine bir yudumluk sokağından geçerken Dün gece ağır ağır şimdi istediğin kadar bağırda bağır Duyanlar ölmüştür Duyabilecekler sağır Çünkü herkes ayni şişeden içmemiştir Çünkü her kes aynı köprüden geçmemiştir sabahın beşinde on iki litre alkol çaresi yoktur hüznün kendini ilaç sanır
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
sessizliğin şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
sessizliğin şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.