11
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2133
Okunma
Çocukluğumda, yani üç yada dört yaşlarındaydım, tutturmuştum bir çift lastik ayakkabı diye,
çünkü anneme ve ablalarıma alınmıştı da ben çocuk olduğumdan bana çocukların giydiği üstleri atkılı ve klipsleri bağcık gibi olanlardan almışlardı...
Bir insanın Yörük inadı tutmaya görsün, inat etmiş giymemiştim bana alınanları, büyük ağabeyim evin en küçüğü olduğumdan mı bilmem çok severdi beni, şimdi de öyle ya...
İlçeye gitmişti istediğim mavi pabuçları almak için ve almıştı ya o köye dönene kadar akşam olmuş ay doğmuştu, pabuçları çıkardık torbasından...
Aman Allahım o da ne, leylak (lila) rengi bir çift pabuç...
Nasıl sevinmiştim anlatamam...O gece birlikte uyuduk pabuçlarımla ve sabahın ilk ışığıyla uyandık,
nasıl olmuşsa olmuş, pabuçların rengi maviye dönüşmüştü...:(
İstediğim renk maviydi ama lila da çok güzeldi...Seçme şansım yoktu artık, Dimyata pirince giderken evdeki bulgurdan olma ihtimali de vardı sonuçta....Ben de mecburen mevcutla yetinmeliydim...
Bu şiirin, ve lilaya yönelik yazmış olduğum ve bundan böyle de yazacak olursam temelinde yatan öykü bu...:)
buğulu bir camın arkasından
izledim sokağı uzun uzun
perdeyi hiç aralamadan.
minibüs geçti hızla, insanlar koştu
ben o camda, 24 numara bir sızıyı gördüm.
herkes uyanmıştı ama
ben o sabahın hüsranında kalmıştım;
ay ışığında lila sandığım,
güneşte mavi çıkan o ilk yalanın ortasında.
orada, tam duvarda gördüm seni
ihtişamla tırmanıyordun taşlara
rengine mi tutuldum
yoksa o eski hayal kırıklığına mı, seçemedim.
kovmaya çalıştım aklımdaki o küçük kızı
ve elindeki o yabancı renkli pabuçları.
nedenini biliyorsun...
tanışıklığımız bir ışık oyunuydu
sabah olunca terk edilmiştim.
yine bahar gelecek biliyorum
sen yine lila açacaksın,
ben yine maviye küseceğim.
bakma sitemkar olduğuma
kıskansam da bu pervasız güzelliği
hiç giymediğim o renklerin hatırına
yine mısralar dizeceğim sana.
ağla şimdi...
gözyaşı en çok, senin rengine yakışıyor.
Hatice AK/04.10.2011
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.