Sesime değiyor sesin
Duvarlara anlattığım sen ve odamın sensizliğinde canlanıyor hayalin
Öyle can buluyor ki yüreğim yüreğinde
Seni hayal edip yürüdüğüm bütün yollar
Ve aklımdan hiç çıkmayan gülüşünü dolayıp ayağıma,
İzini bıraktığım her kaldırım dile geliyor şimdi…

Bir nefes kadar yakınken sana
Boğazıma düğümlenen nefeslerim geliyor aklıma
Ve yanında sersemleyen benliğim var gözlerimde…

Adım adım yaklaşırken sana
Yoksul kumbarama mutluluk doldurdum ellerimle

Hala bir dağ kadar büyüksün gözlerimde
Dudaklarından çıkıp dudaklarıma değen her sözün
Gözlerinden gözlerime akan nehirler
Benliğimin unutulmaz parçaları…

Sen bakarken utanıp gülümsemeyen dudaklar
Sensizken hep seni sayıklar…

Hafif utangaç ama milyonlarca anlam taşıyan,
Ve yüreğime bir avcının kurşunu gibi isabet eden o gülüşün
Yüreğime değen her bakışın
Ve ben her boranında,avuçlarıma aldığım mutluluk…

Kısaca sen sevgili;
Yoksul kumbaramın biriktirdiğim mutluluğu…