Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Kesin bir cümle, yaşam, ölüm ! ikiside yanyana dururken karşımda, sevda kapıları da bırkalasa yine aynı sözler bağrımda uçuşur. o iki kelime veya biz ! kaçamazsın, kurtulamazsın, tutulursun ! bana ve hayata.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Ölüm şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Ölüm şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.