4
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
1720
Okunma
ne zaman insan olmaya kalksam
hep elektrikler kesildi
azize dedim ona
bir şiiri
bir şehir gibi severdi
vatansızdı tüm şairler gibi
bir kuşun kanatlarıydı yurdu
azıcık özlem biraz hasret dolu dolu eksiklik
ne kadar sıcaksa o kadar ıslak
ne kadar yoğunsa o kadar yalın
azize dedim ya ona
büyük laflarını da sevdim
sesimin çağlayanına düşsün isterdim
tıpkı sonbaharı terkeden ilk yaprak gibi
alınarak salınarak izsiz izinsiz ve kimsesiz
azize dedim ya ona
gülümseyebilme ihtimali bile güzeldi
o mahur beste
herhangibiercankişisi
herhangibitemmuzgünü
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz