1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2567
Okunma
Zamanların bir tanesinde
Paçalarından yoksulluk akan pantolonumun,
annemin iğne iplikle diktiği sol tarafımdaki cebinde
‘gazoz kapakları’ biriktirdim
Aklımda kalan şekerli tadı,
gri kapağı,
elimde bıraktığı yapışkanlığı,
hafta da en fazla bir tane içebildiğim gazozun
kapakları
Radyoda asıldığını duymuştum denizin
Kimdi deniz
Kimdi bu dar ağacında asılanlar
Bazıları anarşist derdi
Bazıları yoldaş
Bazılıları terörist…
Asılalı ya 6 sene olmuştu ya 7 sene
Elimde o haftanın gazoz kapakları vardı
işin aslı Benim değildi!
Sizinle aramızda kalsın,
Üst komşunun oğlundan çalmıştım
Gazoz kapakları ile oynardım
Sene 79-bilemedin-80
Radyoda yönetime el koyduk diyordu
‘Paşa’
Çocuk aklımla babama sordum
Dedim baba nedir? darbe
Şimdilerde anlasam da
Babam da eskiden yolcuymuş
Siz kimseye söylemeyin ama
Babam da ‘anarşistmiş’
Babam cevap vermese de
Anladım…
Şehrin yalnızlığından…
Gazoz almaya bile korkar olmuştuk
O günlerde
Yeşil renkli insancıklar kol gezerdi
Şehrin yalnızlığında .
İşin gerçeği bende devrimciydim,
Ama korkuyordum söylemeye
Şimdilik ceplerimden gazoz kapaklarını çıkarmıştım
Kendi devrimimdi bu,
Babam bilmiyordu biriktirdiğimi
Evin orta yerine dökmüş
Bağıra bağıra söylemiştim
Babama,
Benim hayallerim
‘Onunkinden’ daha büyük diye
Bu gazoz kapakları ile zengin olacaktım
Şimdilik 20 tane biriktirmiştim
Ama
Darbe olmuştu
Şehir sessizdi.
Çıkıp toplamalıydım
Gri renkli sokaklar
Artık yeşildi
Duvarlarda
Üstü kapatılmış kırmızı renkli yazılar
Anlam veremiyordum
Aklım kesmiyordu,
Şehir neden tutuklanmıştı…
Dün gece sabaha karşı
Babamı da götürmüşlerdi
Hayır!
Korkmamıştım,
Ben hem zengin hem de devrimciydim
İlk gün 3 kapak bulmuştum
Biri ezikti
Yeşil renkli adının sonradan tank olduğunu öğrendiğim
Bu makine ezmişti sanırsam
2.gün metris cezaevinin yanındaydım
Siz kimseye söylemeyin
Babamda bu duvarların içindeymiş
Korkmuyorum hayır
Ağlamadım
Ben hem zengin
Hem de devrimciydim
Bugün hiç kapak yoktu
Toplayasım da yoktu
Bütün devrimci yüreğimle
Özlemiştim babamı
Bugün fark ettiğim diğer olay ise;
Benim sağ cebimi de dikmişti annem
Hayır!
utanmıyordum yoksulluktan,
Fakir değildik biz
Orta sınıfın biraz altındaydık
3.gün sokaklar kızıldan tamamen temizlemişti
Devrimciydim
Ama
Hiç sevmedim kırmızıyı
Ne zaman görsem
Gazoz kapaklarımın grisi gelirdi aklıma
Sönerdi zenginlik hayallerim.
Babamı bugünde bırakmadılar
Annem ona polis amcaların çok iyi baktıklarını söyledi
Siz kimseye söylemeyin ama
Sağ kaşının üstü birde sol gözü açılmıştı biraz
Rüyamda
Son gün gazoz kapağı toplama işi yerine
Babamın gelmesini bekledim.
Etrafımda bir şeyler oluyor
Fakat
Kimse bana bir şey demiyor
Annemin iki gözünden de yaşlar akıyordu.
Kapı eşiğinde sürekli gazoz kapaklarımı sayıyor
Göz ucuyla da
Anneme bakıyordum
Anladım ki
Babam gelecek annem de ondan ağlıyordu
2 saat sonra babam geldi
…
Beklediğim gibi değildi
Yüzünde morluklar
Gözleri kapalı
Saçından ayaklarına kadar uzanan beyaz bir örtü
Adını bilmediğim
Tahtadan bir şeyin
İçinde yatıyordu
Siz kimseye söylemeyin
Ama
Babam ölmüştü
Hayır ağlamadım;
Babamın giderken bıraktığı mektubu
Buldum fotoğrafçı dükkânımızda
Evin tek erkeği ben kalmıştım
Oda öyle diyordu
Söyler misiniz bana babam niye ölmüştü?
O günden sonra
Zengin olma işini bıraktım
Geriye babamdan miras
‘Devrimciliğim’ kalmıştı
Zaten gazoz kapağı ile zengin mi olunurmuş
Siz kimseye söylemeyin
Ama
Babam yolcular ölmez
Sadece başka diyarlara göç eder demişti
Bende bütün zenginliğimle babamı özledim…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.