Sayfaların henüz boş
Mühim başlığın daha konmamış
İlk sayfasına adımı geçeceğim
Her bir satırına aşkı düşeceğim
Asude bir kitapsın gözümde
Sakın kendini diğerleriyle bir tutma
Yerin öyle tozlu kütüphane rafları değil
Başucum olacak daim sessiz
Ve seni tane hesabı her okuyuşumda
Farklı manalar denizinde kaybolacağım
Ayrılığa
Bölünmeye işarettir diye sonra
Hatmederken güzelliğini ayraç kullanmayacağım mesela
Karıştırırım diye yorma kendini
Her seferinde başa dönüp okurum seni
Geçmişteki tüm bulutlu günleri bir kenara koy
Şimdi söyle
Hangi kalem yazardı seni kusursuzca?
Ya yanık tenine hangi mürekkep yakışırdı?
Erimez mi sanırsın kasvetinin yanında
Mermer kadar kalın romanlar?
Ve sen
Dön geriye de hatırla aniden
Her gece siyah çerçeve gözlüklerini takıp
Çiçek desenli pijamalarını usulca
Parlak sütun bacaklarına çekip
Kitap okurdun saatlerce
Gördün mü ey ışık saçan peri
Şimdi sen kitap oldun nezdimde
Okuyabilecek misin bakalım kendini?

ARDA KESKİNKILIÇ