3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1493
Okunma
Kuş tüyü misali hayat
Alabildiğine kirli beyaz
Rüzgara emanet etmiş kendini
Göçer durur acı bir yalan gibi.
Umut yeşertir kanatlarından
Ölüme dair beklentilerden
Farkındadır ergenlikteki bir kız kadar;
Çalan son senfonisi bu yaşamın.
Utanılası yalnızlığı vardır sende
Homurdayan küflü yağmur bulutunun
Ama sen hala fukara kibirle
Gökyüzündeyim diye övünmedesin.
Gör isterdim gerçekleri;
Buluttan değil de yerdeki fidandan...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz