Tebrikler, çok başarılı...

etkili bir anlatım
sağlıcakla kalın

Şimdi kayıp kadın
yazılan her şiirin ötesinde
salyangoz severdi çünkü kadın
izini kimse unutmaz
o da unutmadı
attı kendini
gizli yokuşa
çırılçıplak
bir yangına
aşk bu kadar soğuk değildi

salyongozları hiç unutmaz kadın
gömdüğü duygularını
hangi lekede arayacak ki ?
mai

tebriklerimle...

Kadın biraz da salyangoza benzer....

Kim demiş benzemez diye...benzer efendim, benzer...

Unutulmaya yüz tutmuş ağrılarında kadın bir salyangoz kadar hislidir. Dokuz ihtimalle yüzondokuz nokta da su taşır.

Salyangoz öyle bir canlı ki, şiir de ne diyor mübarek şair:

-‘ benim o diyor!
işte benim ellerim’

Onun elleri ve o eller de salyangoz gibi çoğunlukla otçuldur kadın, biraz da etçil.

Duygularının en hassas olduğu an da, ruhsuz bir heykel gibidir. Şiiri de okuyan o kadın, Budha heybetinde dua ediliyor ona. Onun peşinden koşuluyor, ta ki yaşamında ki tuzundan alınıp, çiçek soluncaya kadar. Ve sonra ne oluyor, şair diyor ki:

-‘ mıhlıyor hevesini dilediği sevinçlere’

Ve içinde uykusuzluk nöbetlerinde, gözlerine bakılmaz paranoyaklar var diyor.

Uzun soluklu yolculukları seviyor kadın. Cama dayar gibi başını umutlara dayamayı çok seviyor. Ve o hayallerde birinin acılar tekliyor.

Hani biraz da tasavvufa kaçıyor kadın:

‘anka kuşu seviyor kadın
yeniden dirilmeyi
ve tuzlu gözyaşlarını örselemeyi
kendini derinlerde diriltmeyi
ölmeden ölmeyi gözlüyor’

ve sonra yine salyangoz seviyor kadın. Sobelenmiş düşlerinde çırılçıplak taşlanmalar altında duygusunun anlamsız kalakaldığı tuvallerin gizlerinde kıvranıyor donmuş bir halde. Çünkü salyangozların soğuk da donduğunu biliyor ve o duygusuzlukta hasmı yoksunluk olan maksotların simgesi olan huzursuz gülücükler ile kadın ruhundan bir leke bırakıyor erotizmin de parçaların.


Kadın utanıyor, kadın korkuyor, kadın seviliyori kadın bildiğinden korkuyor ve ezilmekten artık bıkıyor.

Kadın bir aralar seviyor ve seviyordu da kalıyor...

Sürç-i lisanın izinde gam yedi ruhum..Affola!

kaygı beraberinde kadin
yanında pembe akşamların siyah gecelerin
ateş bu sefer sözde sahte med-cezir bu
tut nefesini Ay'ı cebine al
Hüzünler vedaları doğurdu doktorum
Anestezi az geldi bana
Bu sefer yarımdır ölümüm

görünmez toprakta öznem
her yağmurda çizilen aşk
her mevsimde aglayan yürekler
Her kusun rüzgari sonra
çıkamıyorum bu inden Ebola virüsünden
sevgiler acıyı doğurdu ressamım
Güldür Mona Lisa'yı
tebessüm ettirme gözyaşımı ağlarım---



KADIN- Siir olur
...

Kutlarim
Muhtesem...

serçeleri dinliyor kadın
şiir okuyor ‘budha heybetine’
ruhsuz bir heykelin
gözlerini oyarken kin gibi
mıhlıyor hevesini dilediği sevinçlere
kanına çekiyor renkleri
diline siyah, diline yeşil
diline gökkuşağının hevesi bulaşıyor
içine fırça fırça uykusuzluk kaçıyor


inan bişi demeyecem
tebriklerimi bırakıp şiri alıp gidecem :)
eyvalla şair...

anka kuşu seviyor kadın
yeniden dirilmeyi
ve tuzlu gözyaşlarını örselemeyi
kendini derinlerde diriltmeyi
ölmeden ölmeyi gözlüyor



salyangoz seviyor kadın
tuvaline kıvırıyor şekilci hayatın gizlerini
ruhunu bırakıp bedeni ile gezen kederleri


salyangoz seviyor-du kadın
salyangozun geçtiği yollara bıraktığı lekenin peşinde
‘salyangozun bilindik anatomisini bozmaya çalışırken’
çıplaklığından utanıyor-du açtığı izlerin…


Oldukça hoş ve etkili dizelerdi Farklı ve etkili bir sunum

Merhaba,kadındaki gizemi sevgi hamurunda yoğurarak estetik sanata dönüştüren kalemi tebrik edyorum efendim...saygı ile...Entellektüel.

inatla peşinden gidiyordu kadın
inatla vazgeçmeden
ne zaman nasıl aşık olduğunu hatırlamadığı
tual 'in



bugün karşımda gördüğüm iki dolu yüreğe saygılarımla...

emeğine yüreğine sağlık güzeldi.......