gözümün önünde bir şair varoldu, ilk yazdıklarından bu güne bu şiirin sahibi, gerçekten içinde derin bir yeri olan, süreği olan şeylerin işaret fişeklerini fırlatıp durdu. kendini kanırta kanırta içindeki sezilerden yollar açtı, çalı çırpıyı temizledi geçip devam etti.

çocukluğunun ilk gençliğinin, yoksulluğunun, inancının, yakın tarihinin, içini delip geçen kişisel tarihinin, kadın kimliğinin bütün renklerini önce kendine belirlemeye çalıştı. insan çalışınca bir arı gibi, çalışmayada çalışma değil yaşamak diyince ne köprüler kuruyor azgın suların üzerine, ne engebeli geçitlere yollar açıyor.

kendi tanıtım sayfasına yazdığımız hak ettiğinin çok aşağısında kalmış görüşte satır aralarına gizlenen tüm ifadeler asran ın şiir meselesinin temel sorunu olan şairin kendinden bütüne doğru bedenini zorlamasını anlatmaya çalışıyordu. asran bir kalıba sığmamaya and için bir deli gibi, dörtlükler yazarak başladığı (ki onlarda başka tür enfes bir lezet taşıyorlar) şairliğine, kendini ve çevresini derin bir huzursuzluk içinde tespit ederek ilerledi. eminim bu şairliğine şiir yazmaya başlamadan çok çok önceleri başlayan onun gibi birisinin temel özelliğiydi.

ikilemler, üçlemler, beşlemler arasında, ölüm, kimlik, inanç, yoksulluk, vicdan, ön yargı, belirsizlik arasında en uçlarda gidip gelen ruhu, kimi zaman belirli bir telaşla yazdığı ve yetiştirip ardına bile bakmadığı şiirlerde kimi zamanda kapı pencere tahkim edilmiş dışarıdaki sele direnen bir evin direnciniyitirme anına benzer bir içe dolma ile usta şiirleri yağdırdı. kitaplı şair olur mu, ismi ödil almışlardan olur mu, geçip bir televizyonda yan oturup şiirin hayatın ne olduğunu bu hayatın en dibindeki bizlere anlatmaya kalkanlardan olur mu bilmem, olmak istemeyeceğini bilirim ama...

kaç yıldır hayatta tutunduğu küçük köşesinden bize şiirler yazılar sesler gönderen, gülümsemeleri en acı hikayeler anlatırken fotorafından taşan bu küçük hanıma yürek dolusu teşekkürler. hayata renk katanlar olmasa bu çöl, bu yanlızlık coğrafyası dahada fazla acı verecekti.

saygılar sunuyorum, minnet duyuyorum..