Çocukluğumun İzmir’inde
Konak’ta troleybüsler vardı
Kordonda faytonlar
Fuarda minyatür trenler
Ellerinden balonlarını kaçırırdı çocuklar
Rengarenk uçurtmalar gökyüzünü kaplardı
Sadece şarkı değildi İzmir’in kavakları
Göğe yükselen kavaklar vardı
Kırlangıçlar sarnıçlara yuva yapardı
Zeytin ağaçları vardı üzüm bağları
Tarlalar buram buram tütün kokardı
Arada bir teklerdi kuledeki saat
Vapurlar günde ancak birkaç sefer yapardı
Hep telaşlı olurdu insanlar
Yetişmek için hızla iskeleye koşardı
Ürkekti meydandaki güvercinler
Yem atınca kaçarlardı
O zaman da sosyeteydi Alsancak
Karşıyaka nazlı nazlı bakardı
Limanda buluşurdu sevgililer
Çiçekçiler bayram yapardı
Şimdi ışıl ışıl İzmir
Avrupaya köprü attı
Gökdelenler şehri sardı
Bir faytonda aşık olmuştum ben İzmir’e
Hala ilk günkü gibi aşığım da
Kalbim Kordonda
Bir faytonda kaldı