5
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1233
Okunma

el sallıyorum
kapı kapanıyor kendiliğinden
bu son mu
hüznü çiğniyorum koridorda
gözlerimden süzülürken kan
odasında canımdı kalan
---
hokkaya kanımı akıttım
bir ağıt yazdım
ardımda mor halkaların çığıltısı
sessizliğin içinde bir uğultu
yalayıp geçti hiç’liği
gözyaşımla yıkadım önce kağıdı
sonra fakir dizelerim
aktı beyaza
bir parça kestim canımdan
çok acımadı
rengini görünce
üzülmesin sevenlerim
garip garip...
sadece darasını yazdım acının
bir parça c a n!...
...
Fikret Şimşek