!

kıy bileklerine karanfilim
jilet tuzuna insin
kıydığın anda kanlı bir buse
yeter azraili cezbetmeye

!!
şehir çöplüklerinde martılarla dertleşmek güzel değildi
bunu jiletine fısılda meme uçlarınla

gecenin soğuk kibrinde
uyuyacak yer ararken kara kızıl bebeler
ayıptı donsuz tahire
sutyensiz zühreler olmalar

ya o her sabah köpeklerle
yeniden doğmalar yok mu
devrim değil kızım
evrimdi
yaz bunu damarlarınla
her gün doğmaya mahkum
güneşin alnına
yaz !
yirmi birinci asrın bitlerine
salıncak olmuşken saçlarımız
oluk-oluk benzin içip
iki başlı bir ejderha olmak..
ekmeğe ve tuza kapkaç aşamasında
kıçımız adaletin coplarına gelirken
şehrin pamuğuna püskürmek varken
yaşamak piçti pisti arsızcaydı

!!!
kıy bileklerine karanfilim
jilet tuzuna insin
kıydığın anda kanlı bir buse
yeter azraili cezbetmeye

kıy diyorum güneş düşmeden
gece bu tatlı cinnetimizi örtmeden
kıy biz kabullenmedik hayatı karanlıkta
bari ölümü görelim
tüm aydınlığıyla