Hüznünü gönderdin gözlerime
Ardın sıra dizilen gözyaşlarım sensiz öksüzdür
Şafakları birlikte yakardık ateşimizle
İki ucundan tutardın zincirlerini gecelerin
Bıraktığın sensiz geceler hükümsüzdür.

Sensizlik istediği renge bürünsün
Yokluğun benim için siyah bir güldür
Küssün isterse çiçekler aşka, mateme boyansın
Bütün renkleri sildim dünyamdan
Sensiz bütün renkler hükümsüzdür.

Bütün mevsimler ateş olup yansa bile
Gidişin yangınları söndürdüğü gündür
Bıraktığın yürek gözyaşlarına gömüldü
Bilmelisin ki yokluğun
Bütün güzel gecelerin ölümüdür

Gidişleri sevemedim bir türlü
Gecenin sonu gündüz gibi dönüşsüzdür
En kurak yıldızlara bile rahmet olup yağsan
Yüreğim çölleşmiş, yeşermez sensiz
Bütün damlalar hükümsüzdür.

Kapandı kapıları bir yerlerin
Fırtınaların kilitlendiği yer, sevgilerin ölümüdür
Seninle aydınlanırdı
Çiçekler açardı gülücüklerinde
Yoksun ya bütün aydınlıklar hükümsüzdür.

Turgut Uzdu



(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.