9
Yorum
1
Beğeni
4,8
Puan
4019
Okunma
Hiç aldanma sûretine,
Kim ne giyer hâline.
Kimi cennet sofrasına
Çöker “Allah” diye diye.
Bu dünyanın sonu yalan,
Gezdiği yerler hep talan.
Kimi misafir bu handan,
Geçer “Allah” diye diye.
Bir dal üstte güller biter,
Bir yel eser, savurup gider.
Her kokuda nice kader
Kokar “Allah” diye diye.
Güzel bakan güzel görür,
Güzellik dosta yol alır.
Kim ne diler, neye varır,
Eker “Allah” diye diye.
Gönül bize tuzak kurdu,
Biz gönüle yurtlar kurduk.
Bir çiçekten bir çiçeğe
Seker “Allah” diye diye.
Ne bulursan ona yetin,
Şükür olsun son niyetin.
Can çıkmadan huy gider mi?
Çıkar “Allah” diye diye.
Can torbası bağlar bizi,
Sanma tuttun özü, özü.
Son nefeste gelen melek
Çeker “Allah” diye diye.
Akıl başta, yürek döşte,
Kimi uyanık kimi düşte.
Yakın oldu kıyam vakti,
Yakar “Allah” diye diye.
Şair insan kötü yazmaz,
Hiçbir dosta kin de tutmaz.
Yüreğinden taşan mürekkep
Döker “Allah” diye diye.
Derviş Yunus bizde diri,
Kalp gözüyle görür kiri.
Nice candan akar cana
Akar “Allah” diye diye.
Fatih Dişbudak
5.0
75% (3)
4.0
25% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz