3
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1888
Okunma
Ben göçerim, derd ü gamım sana verirler,
Gelme ey nûr-i dîdem, fânî dünyaya.
Ardım sıra âh u figânım sana kalırlar,
Gelme ey cânım, gelme fânî dünyaya.
Bilmem bu çarh ne hikmet ile döner durur,
Nice cânlar öğütür, ezer, savurur.
Her diri sonunda toprağa yüz sürür,
Gelme ey gonca, gelme fânî dünyaya.
Yetîm kılar, öksüz bırakır ardında,
Yüksüz çıkarır seni mahşer yurdunda.
Hakk’ın huzûruna aksız durduğunda,
Gelme ey masûm, gelme fânî dünyaya.
Ümîd tükenir, heves kül olur nihân,
Varsa neyin feleğe kalır bir nişân.
Bir oyun sandığın bu âlem nâgihân,
Gelme ey cân, gelme fânî dünyaya.
Çırçıplak soyunur beden rûh göçünce,
Bir beyaz kefene dikilir sessizce.
Adın çakılır taş üstüne geçince,
Gelme ey yâr, gelme fânî dünyaya.
Fatih Dişbudak
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz