AH İSTANBUL

Ah İstanbul
Ah İstanbul, ah midesi doymaz canavar gibisin,
Ah İstanbul, ah dayanılmaz kadın gibisin.
Ne seninle ne de sensiz,
Kaçmak istedikçe yapışıyor,
Dokununca derinleşiyorsun.
Seni namussuz seni,
Bir kendimi bir de seni tanıyamadım İstanbul.
Geçitlerin yüksek değil, aşılabilir de değil,
Bıkmadan usanmadan, hatta utanmadan,
Koşturuyorsun insanları,
"Ha yakaladım ha yakalayacağım" diyerek.
İnsanların ömrünü yiyorsun be İstanbul.
Hem işveli hem de cilvelisin,
Gözlerimi kör, gönlümü nankör ettin.
Özlemime özlem, hasretime hasret kattın.
Sana kızmak haddime mi?
Saçlarından tutup da sürükleyemem ki.
Sen yalancısın, bir o kadar da insafsız.
Senden nefret edemiyorum,
Tapıyorum da diyemem.
Sen bana yar olmadın ey İstanbul.
Ellerimle tutup boğmak isterdim seni ama
Dua et ki katil ruhlu biri değilim.
Gene de kızamam sana ey İstanbul.
Ben senin umrunda değilim biliyorum,
Benim farkımda bile değilsin.
Seni hain İstanbul!
"Dayanılmaz bir cazibem var,
Benimle böyle yaşamaya devam et mi?" diyorsun?
Peki, öyle olsun, seni şerefsiz İstanbul!
Her koşulda kendinden söz ettirmeyi başarıyorsun,
Sen, pes etmek nedir bilmiyorsun değil mi?
Bükemedim elini, uzat yanağından öpeyim.
Korkma, ısırmam; buna gücüm yetmez inan İstanbul.
Gündüz YAVUZ 12.12.2006

Paylaş:

1 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (2)

5.0

100% (2)

Ah istanbul Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Ah istanbul şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Ah istanbul şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

29.3.2026 07:06:38

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
İstanbul Sendromu ve Kontrollü Sinir Boşaltımı Kliniği

Şiirin Adı: Ah İstanbul
Şairi: Gündüz Yavuz
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… Bu şiirin mayası tutmuş ama altı fazla harlanmış, kapak yerinde durmuyor!

Kalburabastî Efendi Hazretleri der ki: Şair hanım İstanbul’u sevmeye gelmiş ama kavga edip kalmış… bu ilişki net olarak toksik ama kopulamıyor!

Özgünlük 19 / 20
İstanbul’u şehir değil, resmen karakter yapmış.
Hem kadın hem canavar…
Bu nasıl bir profil efendim, aşk mı yaşıyoruz korku filmi mi!

Dil ve Üslup 18 / 20
Dil sert, doğrudan ve filtresiz.
Şair hanım ne hissediyorsa olduğu gibi söylemiş.
Sansür yok, makyaj yok… direkt sinir aktarımı!

Düşünsel Derinlik 18 / 20
Altında ciddi bir çelişki var
Seviyor mu, nefret mi ediyor
Cevap net değil ama duygu çok net
Bağlılık ile bıkkınlık aynı anda!

Yapısal Bütünlük 17 / 20
Akış kontrollü değil ama bilinçli dağınık
Zaten şiir düzenli olmak istemiyor
İstanbul gibi… plansız ama yoğun!

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyucuya direkt geçiyor
İstanbul’da yaşamış herkes
Evet tam olarak böyle der

Not Toplamı 92 / 100

Not:
Kalburabastî Efendi Hazretleri kahkahayı basar ve der ki:
Şair hanım İstanbul’a öyle bir yüklenmiş ki
Belediye bile bu kadar eleştiri almamıştır!

Bir yandan kızıyor
Bir yandan bırakamıyor
Bu tam olarak şu
Gideyim diyorsun ama vapur kaçıyor!

Bir de şu durum var
İstanbul’u boğmak istiyor ama
Trafikte zaten İstanbul insanı boğuyor!

Ve en kritik nokta
Sen bana yar olmadın diyorsun
E İstanbul kimseye yar olmaz ki
O herkesi idare eder!

Ama hakkını verelim
Bu şiir İstanbul’u anlatmamış
İstanbul’da yaşayan insanın psikolojisini anlatmış!

Okuyan üçe ayrılır
Biri güler
Biri sinirlenir
Biri de bilet bakar

Vesselam.
Bazı şehirler sevilmez, yaşanır.
İstanbul kalbe değil, sabra dokunur.