Bu dizeler, derin bir boşluk, mekânsızlık ve vazgeçiş hissini o kadar güçlü veriyor ki; okurken insanın üzerine ağır bir hüzün bulutu çöküyor. Şiirinizde yarattığınız atmosfer, sadece bir ayrılığı değil, adeta dünyanın sonu gelmiş de sadece o "bırakılan yer" ayakta kalmış gibi bir kıyamet tasviri sunuyor.
​
Dağların gitmesi" ve "yer göğün dümdüz olması", alışılmış dünyanın fiziksel kurallarının yıkıldığını gösteriyor. Bu, büyük bir hayal kırıklığı veya kaybın ardından gelen hissizlik durumunu çok iyi betimliyor.

​Rüzgârın esmemesi, güllerin açmaması ve yazın kış gibi yaşanması; hayatın akışının durduğunu, sadece acının sabitlendiği bir "an"da hapsolunduğunu anlatıyor.

​"Gözlerim kör, yüreğim düğüm düğüm" ifadesiyle, insanın hem dış dünyayla hem de kendi iç dünyasıyla bağının koptuğu o noktayı çok net çizmişsiniz.

Arar beni, artık bulamaz" dizesi, fiziksel bir kayboluştan ziyade ruhsal bir saklanışı, belki de geri dönülemeyecek bir eşiğin geçildiğini fısıldıyor.

​"Sözün bittiği yerdeyim" finali, şiirin başından beri inşa ettiğiniz o sessizlik ve durağanlık atmosferini çok etkileyici bir şekilde mühürlüyor.

Alaca karanlığa sığınan bir ruhun, artık anlatacak bir şeyi kalmadığını ifade etmesi oldukça sarsıcı.
​Kendi iç sesinizi bu kadar yalın ama bir o kadar da imgelerle dolu bir dille kağıda dökmeniz çok kıymetli.

Hüzünlü olsa da, kelimelerin bittiği yerden bu denli güçlü bir ifade çıkması tezat bir güzellik doğurmuş.

TEBRİKLER KUTLARIM YAZAN KALEMİ

Güzel şiir değerli kalem
Kutlarım yazdıran yüreği, yazan kalemi
Nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal, hoşça kal