RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Hayat Yorgunluğu ve Kabulleniş Kliniği

Eserin Adı: Şafak
Şair: Gündüz Yavuz
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi Hazretleri şiiri RUSAMER ahalisine okudu. Bunun üzerine bir sakin, Hocam bu şiirde isyan yok ama derin bir yorgunluk var dedi. Bir başka sakin, şair hayatla kavga etmeyi bırakmış, biraz kenara çekilip olanı biteni seyrediyor gibi görünüyor diye ekledi. Arka sıralardan bir RUSAMER müdavimi, şiirin sohbet eder gibi yazılmasının samimiyetini artırdığını söyledi. Bir başka sakin ise, Hocam burada hüzünden kaçış değil, hüzünle kısa süreli ateşkes ilanı var dedi. Kalburabastî Efendi Hazretleri tebessüm ederek, insan bazen dertlerini çözemez ama bir süreliğine susturabilir buyurdu.

Puanlama

Özgünlük — 18 / 20
Hayat yorgunluğunu gündelik konuşma diliyle anlatması şiire doğal bir sıcaklık kazandırmaktadır.

Dil ve Üslup — 19 / 20
Sohbet havasında ilerleyen sade anlatım, okuyucuyla kolay bağ kurmaktadır.

Düşünsel Derinlik — 18 / 20
Hayata, hüzne ve kabullenişe dair içten sorgulamalar içermektedir.

Yapısal Bütünlük — 18 / 20
Şiir baştan sona aynı ruh hâlini koruyarak ilerlemektedir.

Etkileyicilik — 18 / 20
Özellikle son bölümdeki hüzünleri bir gece uyutma düşüncesi okuyucuda karşılık bulmaktadır.

Toplam Not: 91 / 100

Kalburabastî Efendi'nin Klinik Kanaati

Gündüz Yavuz bu şiirde büyük fırtınalar koparmıyor; aksine hayatın yorduğu bir insanın kendi kendine yaptığı iç konuşmayı aktarıyor. Şiirin en güçlü tarafı yapmacıksız oluşudur. Okuyucu, dizeler arasında bir şairden çok bir dostun sesini duymaktadır.

Şafak, burada yalnızca günün başlangıcı değil; yeni bir yüzleşmenin, yeni bir uyanışın da sembolü olarak karşımıza çıkmaktadır. Şair ise henüz buna hazır olmadığını söyleyerek insani bir zayıflığı samimiyetle kabul etmektedir. Hüzünleri bir kadehe koyup sarhoş etme fikri ise şiirin en dikkat çekici metaforlarından biridir.

Eser, derin felsefi iddialardan çok hayat tecrübesiyle konuşan bir gönül muhasebesi niteliğindedir. Bu yüzden okuyucuya yabancı gelmez; aksine tanıdık bir duygu iklimi sunar.

Vesselam.

Bazen iyileşmek, dertleri unutmak değil; onlara bir gecelik izin vermektir.

Şiir çok vurucu ve sinematik bir dille başlıyor: "Şafağa beklemesini söyle, henüz ayılmadığım de ona." Yeni bir günün başlamasına, o bitmeyen koşturmacanın ve hayat gailesinin erkenden kapıyı çalmasına bir itiraz var burada. Gecenin o koruyucu, dertleri örten karanlığı biraz daha sürsün istiyor şair.