2
Yorum
2
Beğeni
3,0
Puan
995
Okunma

Yorgunluğum bacaklarıma eziyet
Küskünlüğüm kalbime
ıstırabım gözlerime.
Kim olsa benim yerime
dolu dolu yaşamayı sayıp meziyet
Koparıp köklerini topraktan
ufuklara erişmeyi düşlerdi
uçaraktan.
Şimdi ben kendi yerime
Düşünmeyi bırakıp
Uzatarak bacaklarımı ulu orta
Gülümsesem eleme bile
Kalbimi dinlendirmek için
Aferin der mi cemiyet?
Sonra düşünsem
Ben olsam kendi yerime
ufukları silüetlere bırakıp
Bacaklarımı çekip karnıma
hüzünlü bakmayı yeğlerim.
Bırak kalbimde bir bin yıl daha yaşasın
Su katılmamış merhamet.
İsmail UYSAL
5.0
50% (1)
1.0
50% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.