3
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2172
Okunma
Gamzelerimden düşen gülüşlerim tahta bir sandıkta saklı,
Avuçlarımda saplı kırıkları, anılarımın.
Ve duvarlarda kayıp umut ilanlarım asılı.
Vurgun yedi sol yanım,
Ne bitkisel hayat benimkisi,
Ne gerçekleşmiş bir beyin ölümü,
Kalbim! Aşk kusurlu yanım!
Sürgün edilmiş bu kentten bahar,
Çeyrek asır oldu,
Tenimi ılık bir melteme emanet etmeyeli,
Ve bu kentte güneş hep batıdan doğar!
Hayallerimin rengi kirlenmeye başladığından beri,
Gecenin kurşuni renkli kanatları altına saklıyorum ruhumu,
Gözlerim güneş ışığına değmeyeli,
Söylemiştim, çeyrek asır oldu.
Yokluğunda büründüm matemine ölümün.
Ve gözlerim hala ufukta bir yerlerde gezinmekte,
Güneş yine doğudan doğmaya başlar belki diye…
g.sarıoğlu
ikibinonun/onbirinciayının/ikincigünü
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz