seni unutmak isterken
dağları söktüm yerinden
denizleri takıp ardıma
yedi iklime aktım
sen var ya sen bir nefeste
Nuh tufanını kopardın yüreğimde
sen şişende ömür demlerken
içimde enkazı yaktım
külünde sana baktım ve tüm sürgün sevdaları sana bıraktım
aklım ağlıyor artık bak! aklım


demir asa çul çarık kaf dağının ardında
sevgi dilendim el açıp
gölgemde gölgeni unuttun
ne varda sende yüreğime
yığıp gittiğin ya, O geceyi yüreğim aldı
yüreğimin aldğıını
almadı aklım ömrümde tortun kaldı
sevgiyi ziyanda tattım
senden kalan her şeyi kaf dağında bıraktım
sus artık sus aklım ağlıyor aklım


hangi kıyıya çarpsam dağıldım kum gibi
sahiller başı boş
mevsimler serseri
susturamam artık
gurubu özleyen seheri
öksüz bir erkek çocuğu ağlar içimde gizlice
bu gece ne kadar öksüz varda basıp bağrıma
bende ki seni sana terkedip
O öksüz çocuğa gittim
bu gece en öksüz sevdaları sana bıraktım
susmuyor bak!
susmuyor işte aklım ağlıyor aklım...


NİLÜFER GÜR GÖKDEMİR

10/6/2010